http://www.rock2.pun.pl Rock is The Best 4 ever ;) pl http://backend.userland.com/rss http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=12#p12 12@http://www.rock2.pun.pl Rammstein przykłada dużą wagę do teledysków. Pomysły są różnorodne – w "Ich will", gdzie zespół napada na bank i bierze zakładników, "Sonne" z przedstawioną w krzywym zwierciadle bajką o królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach, miłosną balladą "Seemann" graną na wysypisku śmieci, czy prześmiewczym teledyskiem "Amerika".
Inspirację dla swoich teledysków czerpią czasem z filmów, np. teledysk do utworu "Engel" (nagrodzony niemiecką nagrodą Echo) zainspirowany został przez film Od zmierzchu do świtu, a do "Du hast" przez Wściekłe psy Quentina Tarantino.
Zespół był oskarżany o fascynację faszyzmem, zwłaszcza po wykorzystaniu fragmentów filmu Olimpiada Leni Riefenstahl w teledysku "Stripped". Emisja niektórych teledysków zespołu (np. "Mein Teil") zabroniona została w Niemczech w godzinach dziennych]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=11#p11 11@http://www.rock2.pun.pl Muzykę grupy często określa się mianem tanz metalu. Zespół wymyślił to określenie, aby uniknąć sklasyfikowania jego twórczości do jednego z istniejących już gatunków muzyki. Termin przetłumaczyć można by jako taneczny metal. W wywiadzie dla magazynu "Tylko Rock" z kwietnia 2001 roku członkowie zespołu tak opowiadają o rodzaju muzyki, jaką wykonują: Bardzo ciężki, romantyczny, pełen kontrastów, częściowo także taneczny. Zdarzało się nam odpowiadać na pytania typu: jaką muzykę gracie? Wreszcie wymyśliliśmy termin tanz metal. Sporo u nas słychać inspiracji techno, muzyką house – ciągle próbujemy to wszystko mieszać.
Teksty piosenek poruszają tematy często uznawane za mroczne lub kontrowersyjne (jak na przykład utwór "Mein Teil" zainspirowany historią kanibala z Rotenburg an der Fulda lub Wiener Blut zainspirowany historią Josefa Fritzla[4][5]). Obracają się wokół miłości, samotności, perwersji i seksu ("Rein raus", "Bück dich", "Pussy", "Sehnsucht", "Du riechst so gut"). Dotyczą także innych tematów – narkotyków ("Adios"), polityki ("Amerika"), nekrofilii ("Heirate mich"), homoseksualizmu ("Mann gegen Mann"), prostytucji ("Te quiero puta!"), kazirodztwa i pedofilii ("Laichzeit", "Tier", "Spiel mit mir").
Autorem większości oryginalnych tekstów Rammsteinu jest Till Lindemann.]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=10#p10 10@http://www.rock2.pun.pl Została ona zbudowana w ciągu jednego wieczoru przez przyjaciela Beauchampa, Paula Bartha, lutnika pracującego dla National, na tym samym kuchennym stole, przy którym pracował Beauchamp. Z prototypem pierwszej gitary elektrycznej nazwanej "patelnią" (The Frying Pan) wynalazcy udali się do Adolpha Rickenbackera i namówili go do współpracy przy produkcji instrumentu. Ze względu na powszechnie znane nazwisko (był on kuzynem asa lotnictwa z czasów pierwszej wojny światowej, Eddiego Rickenbackera) firmę nazwano Rickenbacker. Firma później produkowała do dziś bardzo cenione gitary basowe. "Patelnia" okazała się wielkim sukcesem, choć stosowano ją prawie wyłącznie jako gitarę hawajską.
Sukces gitary The Frying Pan zachęcił innych producentów do podobnych przedsięwzięć. Producent instrumentów muzycznych, Gibson, stworzył zespół pracujący nad konstrukcją przetwornika podobnego do tego Beauchampa. W wyniku prac w 1935 powstała słynna gitara elektryczna ES-150 (od Electric Spanish Guitar). Była to gitara z pudłem rezonansowym, z charakterystycznymi dla instrumentów smyczkowych otworami po obu stronach nasady gryfu. Posiadała też zestaw przetworników nowej konstrukcji.
Gitara ta osiągnęła wielką popularność. Od początku sprzedawała się w dużych ilościach. Jednymi z pierwszych posiadaczy byli Charlie Christian, gitarzysta big bandu Benny'ego Goodmana i jego przyjaciel, bluesman T-Bone Walker. Christian praktycznie z dnia na dzień awansował na frontmana w orkiestrze, definiując brzmienie gitary jazzowej na całe następne dziesięciolecie. T-Bone Walker stał się wzorem dla bluesmanów oraz gitarzystów rockowych.
Mimo niewątpliwego sukcesu, ES-150 sprawiała pewne problemy: powstawały niepożądane wibracje, przydźwięki, sprzężenia zwrotne i inne wady dźwięku. Inżynierowie Gibsona mieli problemy z identyfikacją ich źródeł. Nieoczekiwane rozwiązanie przedstawił wynalazca i gitarzysta Les Paul. Jego pomysłem była gitara pozbawiona pudła rezonansowego. Les Paul nazwał ją The Log, czyli belka, lub deska. Co prawda na frontowej części znalazły się otwory podobne do takich jak w ES-150, lecz były to tylko atrapy. Dla Gibsona takie rozwiązanie okazało się zbyt radykalne i projekt został zarzucony. Energia konstruktorów Gibsona została skierowana w kierunku ulepszenia ES-150.
W 1949 inny producent gitar, Leo Fender, zadebiutował na rynku pierwszą komercyjną gitarą bez pudła rezonansowego, początkowo zwaną Esquire. Później nazwę zmieniono na Broadcaster, by ostatecznie nazwać ją Telecaster. Gitara ta, posiadająca dwa przetworniki typu single-coil, trójpozycyjny przełącznik wybierający przetwornik lub ich kombinacje i 2 potencjometry (regulujące głośność i ton), jest produkowana do dziś praktycznie w niezmienionej formie. Telecaster, wygodny w grze, stał się gitarą popularną wśród muzyków jazzowych i country, a od połowy lat pięćdziesiątych także rock-and-rollowych.
Gibson, przekonany sukcesem Fendera, zdecydował się wrócić do pomysłu gitary bez pudła. Do współpracy zaprosił wcześniejszego pomysłodawcę i tak powstał w 1952 jeden z najsłynniejszych i produkowany do dziś modeli, którego nazwa uhonorowała wynalazcę, Les Paula. Gibson Les Paul cechował się ciepłym i łagodnym brzmieniem i był bardzo wygodny w grze. Wkrótce też, mimo wygórowanej ceny, stał się bardzo popularny.
Gibson ostatecznie poradził sobie też z problemami gitary ES. Jej nowy model ES-355, ze zmniejszonym pudłem (półpudłem), został rozsławiony przez prekursora rock'n'rolla Chucka Berry'ego.
W początku lat 60. pojawiła się gitara, która pobiła później popularnością wszystkie wcześniejsze. W pierwszych latach produkcji uważana była jednak za model tańszy i mniej profesjonalny od np. Jaguara - było to rozwinięcie Fendera Telecastera, model Stratocaster. Gitara posiadała trzy zestawy przetworników, które mogły być uruchamiane w pięciu kombinacjach. Ze względu na swą cenę, jak i wyjątkową elastyczność kształtowania dźwięku stała się najczęściej wybieraną gitarą. Fender sprzedał jej setki tysięcy sztuk. Powstało też wiele klonów, idących zapewne w miliony sztuk. Tym, kim dla ES-155 był Charlie Christian i dla ES-355 Chuck Berry, dla Stratocastera został Jimi Hendrix który wypromował tę gitarę w większym stopniu niż ktokolwiek inny. Z kolei pierwszym jej użytkownikiem w Europie był Hank Marvin(The Shadows), dla którego Stratocastera ze Stanów Zjednoczonych przywiózł Cliff Richard[1].
Ciekawe są losy gitar Gibsona Flying V (Latające V), Explorera oraz Moderne. Gdy nastąpiła ich premiera w 1962 gitary trafiły w "próżnię". Dopiero ponad 10 lat później doceniony został ich futurystyczny kształt i ostre brzmienie. Stały się potem nieodłącznym atrybutem muzyki heavy metal]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=9#p9 9@http://www.rock2.pun.pl Śpiew może być nieformalny i wykonywany dla przyjemności, a także formalny, taki jak profesjonalny śpiew na przedstawieniu, koncercie bądź w studio nagraniowym. Śpiewanie na wysokim amatorskim bądź profesjonalnym poziomie wymaga wielu regularnych ćwiczeń lub/i nauczyciela. Wysokiej klasy śpiewacy mają instruktora śpiewu i trenują przez cały czas trwania ich kariery.
Śpiew może być wykonywany w grupie, takiej jak chór, przy akompaniamencie instrumentów muzycznych, pełnej orkiestry lub zespołu. Śpiewanie bez akompaniamentu muzycznego nazywamy śpiewem a cappella.:)]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=8#p8 8@http://www.rock2.pun.pl Pochodzi z Agoury, miasteczka w południowej Kalifornii. Do Kalifornii przybył jako młody chłopak. Ojciec Mike'a jest Japończykiem. W czasie drugiej wojny światowej, gdy Stany Zjednoczone walczyły z Japonią, spędził parę ciężkich lat w obozie dla internowanych. Mike gra na pianinie, gitarze, perkusji, a także zajmuje się malarstwem i rysunkiem. Skończył wyższą szkołę wzornictwa w Pasadenie. Okładki pierwszej płyty Linkin Park, dema Xero (dawniejsze Linkin Park), Hybrid Theory EP są właśnie jego dziełem.]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=7#p7 7@http://www.rock2.pun.pl Gdy miał 7 lat zaczął uczyć się gry na pianinie. Uczęszczał, podobnie jak Mike Shinoda i Brad Delson do Agoura High School. Jednak zanim do niej trafił, fascynował się zespołami, które miały w sobie wiele z funku, np. Sly, The Family Stone, James Brown oraz Tower Of Power. Grę na perkusji rozpoczął między trzecią a czwartą klasą. Zainteresował się nią po koncercie na którym grał zespół Aerosmith. Mama Roba zna Joeya Kramera – perkusistę Aerosmith, dzięki czemu mały Rob mógł wejść za scenę i ujrzeć całą produkcję. Później Joey był jego nauczycielem gry na perkusji. Gdy miał 13 lat, należał do zespołu "Relative Degree" (założonego m.in. przez niego i Brada Delsona), który grał rockowe utwory (głównie covery, w tym np. "Smells Like Teen Spirit" Nirvany) z domieszką rapu i funku.]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=6#p6 6@http://www.rock2.pun.pl Delson gra na: gitary Ibanez, gitary PRS, wzmacniacze i kolumny Mesa Boogie, struny D'Addario (10XL), efekty Boss, kable D'Addario, kostki Dunlop (.83), systemy bezprzewodowe Shure]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=4#p4 4@http://www.rock2.pun.pl LP nagrał Hybrid Theory EP, jednak płyta nie została wydana oficjalnie, nagrano jedynie 1000 kopii. Można było ją dostać w późniejszym okresie jedynie przez Linkin Park Underground. Pierwszym nagranym kawałkiem była piosenka And One. Zespół wydał też płytę Hybrid Theory Demos, zawierającą dema piosenek z Hybrid Theory EP oraz Hybrid Theory.
Zespół oficjalnie zadebiutował w 2000 płytą Hybrid Theory. Phoenix nie udzielał się na tej płycie, choć napisał do niej parę tekstów, zastąpił go wtedy Scott Koziol, który już na żadnej innej płycie się nie udzielał. Wiadomo, tylko że Phoenix w tym czasie studiował i nie miał czasu na grę. Producentem płyty był wówczas Don Gilmore. Zawarte na Hybrid Theory piosenki zostały w wersji zremiksowanej umieszczone później (latem 2002 r.) na płycie Reanimation, co zostało uznane przez krytykę za typowy przykład "odcinania kuponów". Ich następna płyta – Meteora wydana 24 marca 2003 r. – mimo że zawierała zaledwie 36 minut materiału, została przyjęta ciepło przez fanów, jak i krytyków. Zadebiutowała na pierwszych miejscach w 14 krajach: USA, Wielkiej Brytanii, Słowenii, Japonii, Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech, Chile, Australii, Indonezji, Irlandii, na Tajwanie, w Norwegii oraz Szwajcarii. Wydany przez nich album koncertowy w listopadzie 2003 – Live in Texas, mający przełamać stereotyp tej grupy jako mistrzów studia a amatorów sceny, nie jest jednoznacznie oceniany.
30 listopada 2004 roku zespół wraz z Jay-Z stworzył album mash-up Collision Course, stworzony dzięki brytyjskiemu programowi Mash-up, który chcąc zacierać granice wśród różnych gatunków muzycznych remiksuje utwory bardzo różnych wykonawców. Jay-Z, zapytany o to z kim chce w programie współpracować, odpowiedział Linkin Park. I tym sposobem powstał utwór Numb/Encore, zarówno Linkin Park jak i Jay-Z byli nim tak zafascynowani, że postanowili go wydać. Początkowo miał wyjść tylko singel Numb/Encore, jednak współpraca poszła na tyle dobrze, że wydali w końcu całą płytę EP. Jay-Z do dzisiaj jest przyjacielem zespołu (np. został później producentem płyty Mike'a Shinody The Rising Tied).
W 2005 zespół oficjalnie "odpoczywał", jednak na początku roku Mike Shinoda zapowiedział powstanie nowego zespołu hip-hopowego Fort Minor, gdyż jak powiedział tęsknił za swoimi korzeniami. 22 listopada wydał płytę The Rising Tied. W tym samym roku również Chester Bennington powiadomił o powstawaniu swojego solowego projektu, Dead By Sunrise, zostanie nagrana na nim albumowa wersja The Morning After. 14 maja 2007 roku odbyła się premiera nowej płyty – Minutes to Midnight. Zespół twierdził, że będzie to najlepsza z dotychczasowo wydanych płyt zespołu i zatrze wszelkie stereotypy na ich temat. Producentami są Mike i Rick Rubin. Premiera pierwszego singla (What I've Done) odbyła się 2 kwietnia. Teledysk nakręcony został na kalifornijskich pustyniach, reżyserem teledysku ponownie jest Joseph Hahn.
W marcu 2007 roku Linkin Park zagrał sześć utworów dla AOL Sessions. Można zobaczyć zespół grający na żywo trzy nowe piosenki (What I've Done, No More Sorrow, Given Up) i trzy z poprzednich płyt (In the End, Faint, Breaking the Habit).
What I've Done i nagrany przez Mike'a Shinodę i Styles of Beyond utwór Second to None zostały wykorzystane w filmie "Transformers" z 2007 roku ("Second to None" wyłącznie na potrzeby tej produkcji, choć występuje w niej tylko jedno zdanie z piosenki). Linkin Park dostał nagrodę w kategorii "Najlepszy zespół" na MTV Europe Music Awards w 2007 r.
13 czerwca 2007 zespół po raz pierwszy wystąpił w Polsce na Stadionie Śląskim razem z grupą Pearl Jam w celu promowaniu swego nowego albumu Minutes to Midnight, który ukazał się 15 maja w USA, a 14 maja w Europie. 4 maja album wyciekł do Internetu. Drugim singlem z płyty Minutes to Midnight jest Bleed It Out. Trzecim natomiast Shadow of the Day. Czwartym singlem z płyty Minutes to Midnight jest Given Up. Fani wiadomość o tym przyjęli z wielkim entuzjazmem. Piątym i ostatnim singlem jest Leave Out All the Rest, który trafił do soundtracku filmu "Zmierzch". Utwór Given Up został wykorzystany w trailerze (zapowiedzi) filmu Crank 2: High Voltage. Ostatnim jak do tej pory singlem jest "New Divide", który trafił do soundtracku filmu Transformers: Zemsta upadłych. Mike Shinoda zaznaczył, że New Divide nie ma nic wspólnego z nową płytą, której współproducentem jest Rick Rubin.
19 lutego 2010 roku, swą premierę miał nowy utwór LP pt. "Not Alone", w związku z akcją fundacji zespołu Music For Relief "Download To Donate For Haiti"[5]. Dochody z akcji (200 tys. dolarów - stan na 6 kwietnia 2010[6]) trafią do ofiar styczniowego trzęsienia ziemi w Haiti. W akcji oprócz Linkin Park udział wzięli artyści tacy jak: Slash, Beth Hart, Kenna, Peter Gabriel, Alanis Morissette, Lupe Fiasco, Hoobastank, The All-American Rejects, Enrique Iglesias i Dave Matthews Band. Utwór "Not Alone" w krótkim czasie dorobił się teledysku.
30 kwietnia 2010 roku odbyła się premiera gry na iPhone'y, iPody Touch i iPady zatytułowanej "8-Bit Rebelion" wyprodukowanej przez Linkin Park, której wydawcą jest Artificial Life[7]. Po przejściu gry w nagrodę będzie można usłyszeć utwór "Blackbirds", który jest b-sidem z albumu Minutes To Midnight z 2007 roku.]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=3#p3 3@http://www.rock2.pun.pl W 2001 roku wypuszczają debiutancki album Sinner. Album odnosi sukces i pokrywa się platyną (ponad 1.000.000 sprzedanych kopii). Teledysk do pierwszego singla "Bodies" był bardzo często puszczany na różnych programach muzycznych. Po ataku terrorystycznym 11 września singel zaczął gościć rzadziej w mediach z powodu swojego tekstu ("Let the bodies hit the floor"), który został uznany przez niektórych jako odniesie do wyskakujących ludzi z wież World Trade Center. 14 sierpnia 2002 roku wokalista Dave Williams, zostaje znaleziony martwy w swoim autobusie koncertowym. Raport medyczny wykazał, że Dave cierpiał na poważną wadę kardiologiczną – przerost mięśnia sercowego.
Po śmierci Williamsa, zespół nie poddał się i zaczął szukać nowego wokalisty. W 2003 roku do zespołu dołącza wokalista Jason 'Gong' Jones i w 2004 roku wydają album Desensitized.
14 czerwca 2005 roku zespół opuszcza wokalista z powodu różnic poglądów i konfliktu z zespołem. Jones dołącza później do zespołu AM Conspiracy. Praktycznie natychmiast po odejściu Jasona zaczęły krążyć plotki kto będzie nowym wokalistą. Fani typowali między innymi: Pata Lachmana z Damageplan, Phila Anselmo z Pantera i Ryana McCombsa z SOiL. Zespół zapowiedział, że nowy wokalista zostanie ogłoszony 25 sierpnia na Ozzfeście gdzie będzie występował na głównej scenie. 20 lipca strona SMNNews otrzymała informację z wiarygodnego źródła, że nowym wokalistą zostanie McCombs z SOiL. Tydzień później zespół i wokalista potwierdzają tą wiadomość. Według managera Drowning Pool McCombs był najlepszym wyborem na nowego wokalistę.
Wiosną 2006 roku zespół ogłasza, że kończy współpracę z wytwórnią Wind-Up Records. Strona Wind-Up Records potwierdza tę infromację dopiero w czerwcu 2006 roku.
W październiku 2006 roku zespół ogłasza, że nowa piosenka "No More" zostanie wydana na soundtracku do filmu Piła III. Była to ich pierwsza piosenka z nowym wokalistą (nie licząc drugiej wersji "Rise Up").
26 lutego 2007 roku zespół ogłasza, że postanawia dołączyć do wytwórni Eleven Seven Music po otrzymaniu ofert z Century Media i Sanctuary Records. Oprócz tego zespół dostaje nową kompanię menadżerską Tenth Street Entertainment.
Najnowszy album Full Circle zostaje wydany 7 sierpnia 2007 roku. Dwie piosenki zostały wyprodukowane przez Funny Farm Records, które posiada Nikki Sixx (basista Mötley Crüe) i DJ Ashba (gitarzysta Beautiful Creatures). Reszta piosenek została nagrana z producentem Benem Schigelem w January Sound Studio.
Kolejny album Drowning Pool jest zapowiedziany na kwiecień 2010. Album promowany jest przez nowy singiel "Feel Like I Do".]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec http://www.rock2.pun.pl/viewtopic.php?pid=2#p2 2@http://www.rock2.pun.pl Rammstein (często zapisywane skrótowo jako R+) – niemiecki zespół grający muzykę z gatunku industrial metal. Powstał na początku 1994 roku, jego nazwa pochodzi od amerykańskiej bazy lotniczej (Ramstein Air Base) w Niemczech, położonej obok miasta Ramstein-Miesenbach, w której miała miejsce katastrofa lotnicza, o której zespół nagrał utwór o tej samej nazwie[3]. Publiczność na koncertach skandowała słowo "Ramstein", dlatego zespół przyjął je jako swoją nazwę, ze zmienioną pisownią[potrzebne źródło].
Na pomysł stworzenia zespołu wpadł Richard Kruspe, do którego dołączyli Christoph Schneider i Oliver Riedel. Następnie przyłączyli się Till Lindemann, Paul Landers oraz Christian Lorenz. W takim składzie zespół gra do dziś.

Sami muzycy przyznają, że inspirowali się twórczością słoweńskiego Laibach oraz rodzimego Oomph![potrzebne źródło] Styl grupy ewoluował, początkowo był mocno przesiąknięty elektroniką i industrialnymi dźwiękami, na ostatnich płytach brzmienie zespołu stało się bardziej naturalne, pojawiły się partie wykonywane przez chór i orkiestrę.]]> Œroda 9 Czerwiec Œroda 9 Czerwiec